Kartal yere ait değildir. Yükselir. Mesafeyi artırır. Sınırları yukarıdan görür. Ufku başkalarının göremediği kadar geniş görür; fakat yükseldikçe topraktan da uzaklaşır.
Enver Paşa / Kartal, gücün en yüksek noktasındaki ikiliği anlatır: vizyon ile ihtiras arasındaki ince çizgiyi.
Kompozisyonda Enver Paşa’nın dik ve törensel duruşunun arkasında kanatlarını açan kartal, yalnızca kudretin değil, uzaklara bakma arzusunun da simgesidir. Harita parçaları, dokuma yüzeyleri ve tarihsel katmanlar portreyi belirli bir ana hapsetmek yerine onu bir hafıza alanına dönüştürür.
Kartalın bakışı ileriye yöneliktir. Ama yukarıdan bakmanın bir bedeli vardır: insan yükseldikçe kararlarının gölgesi de büyür.
Bu tasarım Enver Paşa’yı yalnızca tarihsel bir kişi olarak değil; insanın kendi sınırlarını aşma arzusunun sembolik bir figürü olarak ele alır. Başarı, yenilgi, cesaret ve ihtiras birbirinden ayrılmaz hale gelir. Çünkü bazen insanı yükselten şey ile onu düşüren şey aynıdır: daha uzağı istemek.
ENVER PAŞA / KARTAL — Ufuk büyüdükçe, bedel de büyür.